TEKUR HJÓLABRETTIÐ Á ÓLYMPÍULEIKANNA 2020

0

Ólafur Ingi Stefánsson er einn helsti hjólabrettakappi landsins en hann setur markmið sitt hátt og stefnir á ólympíuleikana árið 2020 en þá verða hjólabretti með í fyrsta sinn. Óli eins og hann er iðulega kallaðar kemur frá brotnu heimili og var lagður í mikið einelti vegna heimilisaðstæðna sinna. Það má segja að hjólabretti hafi bjargað lífi óla en að hans sögn væri hann á slæmum stað í dag hefði hann ekki fundið brettið!

Albumm.is tók Óla tali og svaraði hann nokkrum spurningum um uppvaxtar ár sín, hjólabrettið og framtíðarsýn hans svo fátt sé nefnt!


Hvaðan kemur þú, hvernig voru uppvaxtar árin þín og var einhver á hjólabretti í fjölskyldunni?

Ég er fæddur árið 1993 og kem af Seltjarnarnesinu, æskuárin voru erfiðir tímar þar sem ég kem af brotnu heimili og lenti í miklu einelti í skólanum vegna heimilis aðstæðna. Það er enginn í fjölskyldunni sem hefur verið á bretti.

Hvenær byrjaðir þú á hjólabretti og hvernig fékkstu áhuga fyrir því?

Áhuginn kviknaði um tímann sem Tony Hawk underground eitt kom út en það hefur verið í kringum árið 2003 eða 2004. Þannig var mál með vexti að ég og æsku vinur minn höfðum beðið spenntir eftir leiknum heillengi og mættum hvor öðrum í versluninni þar sem það var aðeins eitt eintak eftir. Það endaði einhvernveginn með því að ég endaði með síðasta eintakið á landinu í höndunum og vinur minn labbaði grátandi með mömmu sinni úr búðinni, en heppilega bjuggum við saman í blokk og spiluðum leikinn alla daga. Nokkrir vinir mínir höfðu nú þegar eignast leikinn og keypt sér bretti þá spratt þráhyggjan yfir hjólabretti alveg út! Ég eignaðist fyrsta brettið mitt aðeins seinna en þeir. Ætli ég hafi ekki byrjað á fullu árið 2005 – 2006 sirka þá 12-13 ára gamall.

Hvað er það við hjólabretti sem heillar þig og heldurðu að þú eigir einhverntímann eftir að hætta að renna þér?

Það sem heillaði mig fyrst við hjólabretti var að ég var algerlega á mínum eigin vegum, enginn þjálfari að skipa mér fyrir eða öskrandi á mann af því ég var ekki að fylgja fyrirmælum, þetta var minn heimur og mitt umhverfi og ég stjórnaði öllu og gat gert allt það sem mér sýndist án áreitis. Í dag lít ég á hjólabretti sömu augum með víðari sýn á hvað það er, ég á aldrei eftir að hætta að renna mér!

Hvert hefur hjólabretti leitt þig í lífinu og hvað værirðu að gera ef þú hefðir ekki fundið hjólabretti?

Hjólabretti hefur leitt mig á framandi staði um allan heim, kynnt mig fyrir mínum bestu vinum í dag sem búa margir erlendis allt frá bandaríkjunum til Barcelona. Við skulum bara orða það þannig að ef að ég hefði ekki fundið hjólabretti væri ég örugglega á mjög slæmum stað í lífinu.

Hvað ber framtíðin í skauti sér og hvert stefnir þú með brettið?

Ég hef alltaf reynt að stefna hátt með brettið og reynt allt sem ég get til að efla senuna á Íslandi þar sem hún er virkilega stór en á sama tíma vannærð. Ég hef verið með hjólabrettanámskeið á eigin vegum, einnig hef ég verið með námskeið fyrir brettafélag hafnafjarðar og er núna leiðbeinandi á hjólabrettanámskeiði albumm.is, BFH og Mold Skateboards en ég er einmitt farinn að skeita fyrir Mold!

Ég hef keppt erlendis og staðið mig ágætlega miðað við æfingaraðstæður hérlendis en nýverið tók ég mig til og setti planið á næsta level og stefni á ólympíuleikanna í Tókýó 2020. Hjólabretta iðkun hérlendis er nefnilega á þeim stað þar sem hún hefur oft verið, hún er alveg stútfull af krökkum unglingum og fullorðnum einstaklingum sem hafa allir mismunandi bakrunna og mismunandi sýn á framtíðina, margir af þessum einstaklingum eru ótrúlega hæfileikaríkir og eiga bjarta framtíð í hjólabrettageiranum. En til þess að framtíð þeirra verði björt og góð þurfa þeir betri aðstöðu þar sem þeir geta stundað sitt sport og átt möguleika í að gera þetta að feril. Lítið á fótboltann hérlendis t.d. Íslenskir fótbolta iðkendur eru virkilega búnir að sýna það að bætt æfingasvæði er fjárfesting til frambúðar. Við þurfum betri æfingasvæði þar sem hjólabrettamenning hérlendis getur blómstrað!

Hægt er að fylgjast nánar með Óla hér:

Instagram

Facebook

Skrifaðu ummæli